Vorm boven inhoud

Het is dinsdagochtend, Prinsjesdag 2025. Voor veel mensen een dag vol traditie: hoedjes kijken, koetsen spotten en het koffertje dat altijd weer nét niet spannend blijkt te zijn. Voor fiscalisten zoals wij is het normaal gesproken een dag van opletten: welke nieuwe regels mogen we straks weer aan onze klanten uitleggen? Alleen… de meeste plannen lekken tegenwoordig al een week eerder uit. Het verrassingseffect is er wel een beetje vanaf.

Daar komt bij dat we dit keer een demissionair kabinet hebben, met een wankele positie in de Tweede Kamer en verkiezingen die al over een maand voor de deur staan. Je zou denken: spanning alom. Maar eigenlijk voelt het meer als wachten op de volgende ronde.

En dat is misschien wel tekenend voor de politiek van de afgelopen jaren. Ik heb ooit geleerd dat elk gesprek vier lagen heeft: inhoud, proces, interactie en emotie. Als ik naar Den Haag kijk, lijkt vooral de inhoud te ontbreken. Het gaat vooral over hóe men met elkaar praat, wie wie tegenspreekt en welke partij na de verkiezingen met welke andere partij wél of juist niet wil praten. Een debat over de boodschap verandert al snel in een debat over de boodschapper. Geen wonder dat veel kiezers afhaken.

Het zou grappig zijn als het niet zo veel gevolgen had. Want die gemiste inhoud komt uiteindelijk bij ons en onze klanten terecht. Neem bijvoorbeeld box 3: inmiddels een hoofdpijndossier waar al jarenlang over wordt gesteggeld. Of de torenhoge belastingrente die je moet betalen als er achteraf nog iets moet worden bijgestort. Of de zogenoemde “villataks”: waarom zou je woongenot opeens duurder worden als je huis toevallig boven de magische grens van een miljoen euro getaxeerd wordt? En dan is er nog de Wet excessief lenen van de eigen BV, waar ondernemers met gefronste wenkbrauwen naar kijken. Het zijn niet toevallig allemaal maatregelen waarvan fiscalisten denken dat het niet houdt bij de rechter.

Wat betekent dat voor ons werk? Heel simpel: wij zijn vaak bezig met repareren, bezwaar maken en corrigeren wat de wetgever ooit heeft bedacht. Dat doen we met plezier en overtuiging, maar eerlijk gezegd zouden we liever de blik naar voren richten. Samen met onze klanten nadenken over groei, investeren, verduurzamen en nieuwe kansen.

Daarvoor heb je wel een beetje voorspelbaarheid nodig. Een duidelijke koers. Zodat je keuzes kunt maken met vertrouwen. Maar ja, die koers is op dit moment moeilijk te ontdekken. Of het nu gaat om ons investeringsklimaat, de stikstofcrisis of de handelsrelatie met de Verenigde Staten – het blijft vaak bij losse flodders en half afgemaakte plannen.

En zo zitten we in een rare situatie. Het belastingplan 2025 stelt niet veel voor – eigenlijk precies zoals verwacht. Alle hoop is dus gevestigd op de verkiezingen van 29 oktober. En hoop doet leven, zeggen we dan maar.

Tot die tijd doen wij gewoon wat we altijd doen: onze klanten bijstaan. Soms terugkijkend, soms vooruitkijkend. Maar altijd persoonlijk, met oog voor jouw situatie. Want ondernemen doe je niet in Den Haag, maar hier en vandaag.

En misschien is dat wel de belangrijkste les van Prinsjesdag: koetsen, hoeden en symboliek zijn leuk voor de tv, maar echte inhoud zit in jouw onderneming, jouw personeel en de relaties die je samen bouwt. Dáár heb je wat aan.